Гэта будзе цікава таму, хто ніколі не залазіў на сцены замкаў. Хто не адчуваў дух даўніны, пазіраючы з байніцы на шырокі роў. Хто не клаў чарапіцу на дах высокай сярэднявечнай вежы… Нам пашчасціла. Дзякуючы Дабрачыннаму фонду “Любчанскі замак”, разам з іншымі беларускімі і польскімі валанцёрамі, мы прымаем удзел у аднаўленні старажытных муроў у мястэчку Любча. 
Глядзіш, як плённа працуе Іван Антонавіч Пячынскі, як паважна ставіцца да кожнай цаглінкі… Яму неабыякава, што будзе з нашай архітэктурнай спадчынай. Заснавальнік дабрачыннага фонду, ён сабраў разам людзей апантаных, моладзь, захопленую гісторыяй, для якой словы “Беларусь”, “сярэднявечча”, “узаемадапамога” неад’емна звязаны. 
Працы ў замку хоць гаць гаці. Ужо ў першы дзень мы адчулі гэта на сваіх плячах, руках і нагах. Падымаемся на вяршыню вежы. Адольваем першы, другі, трэці, чацвёрты (!) лесвічны пралёт. Перадаём чарапіцу хлопцам-дахоўшчыкам і паўтараем маршрут зноў. А хадзіць трэба хутка: з-за Нёмана цягнуцца хмары, чутны грымоты. Такое надзвычайнае становішча яшчэ больш згуртоўвае валанцёраў. І ніхто не жаліцца. Нават бусел, што ўладкаваўся непадалёку, здавалася, падтрымоўвае будоўлю. 
Аднаўленне любчанскіх муроў вядзецца восьмы год. Да заканчэння яшчэ далёка. Усе юнакі і дзяўчаты разумеюць гэта і адчуваюць сваю неабходнасць. Кожны мае занятак: мяшаць бетон, класці цэглу, ачышчаць сцены, працаваць на даху... Паступова са старажытных фундаментаў аднаўляюцца муры. Кіруюць работамі Яўген Леанькоў, Зміцер Савельеў, Аляксей Скок і Мікола Рудакоўскі. Хлопцы дасведчаныя – умеюць самі і навучаць іншага.  
Згатаваць ежу амаль што на 30 чалавек – справа дзяжурных. Рондаль у два вядры якраз для гэтага падыходзіць.  
Пасля абеду – адпачынак. Мы, напрыклад, пераправіліся па Нёмане. Надзіманыя матрацы-караблі неслі нас па хвалях звілістай ракі. Здалёку бачна ўся веліч муроў Любчанскага замка. Было так добра, што нават не верылася.  
Закончыўся першы дзень сяброўскай вечарынай. Да паўночы гарэлі свечы, гучалі песні – беларускія і польскія, жарты і показкі... Мы глядзелі адно на аднаго, і ўсміхаліся шчаслівыя.
______________
Адміністратар: Дзякуй за навіны! Змясціла іх асобным артыкулам. Можа, яшчэ фоткі атрымаецца даслаць?

Дзякуй Івану Антонавічу Пячынскаму за аповед пра замак для групы мінскіх турыстаў у суботу, 24 ліпеня. 
Як вынік - палепшаны артыкул "Любчанскі замак" у Сусветнай энцыклапедыі -  
http://be.[цензура]/wiki/Любчанскі_замак 
Размешчанае фота таксама зроблена ў гэты спякотны ліпеньскі дзень.

Завершился очередной летник в Любче МГА "БАСА". И вот уже все разъехались по домам, а сердце все не на месте, а душа все просится обратно. Туда,где блестит на солнце Неман,где сбегают по склонам замчища красные маки,где утром из окна ты видишь,как просыпаются средневековые башни и парят аисты. Мы,студенты,уже приехали домой и уже успели закружиться в водовороте неотложных дел,но нам все так же по ночам снится ЛЮБЧА...

Где еще можно лучше всего поддержать свое физическое и моральное здоровье!!! Любча, Любча, Любча...!!!УРа!!! Провела там только выходные, а за это небольшое время столько можно успеть- и в работе над замком поучаствовать, и в речке искупаться, и научиться, узнать что-то новое и вдоволь пообщаться с приятными людьми!!! 
это место и правда уже давно стало очень близким и родным)))

Посетив наш родной замок уже в 4-ый раз, убеждаюсь, что это место неповторимо, которое всегда притягивает своей романтикой и загадочностью) 
И нет ничего лучше, чем окунуться в приятную, теплую водичку Немана после жарких раскопок- супар!!! 
Было также очень интересно пообщаться с нашим археологом Ганецкой Ириной Владимировной, которая сейчас делает очень много для замка, за что ей огромное спасибо! 
И конечно поблагодарить и Ивана Антоновича Печинского за его труд, терпение и понимание))) 
Любча- forever!!!

Калi-ласка, часцей выкладвайце новыя фотаздымкi. сачу за Вашай дзейнасцю i ганаруся Вамi!! поспехау!

Гадзіна, якую мы правялі ў Любчы, пакінула мацнейшае ўраджанне, большае за ўвесь Наваградскі фэст!!! ДЗЯКУЙ ВАМ 

Искренне рад, что остались еще такие люди, как Вы. 
Только благодаря Вашим инициативам, времени, и стараниям, исторический памятник Любча смогут увидеть и наши дети. 
Спасибо Вам за ваши старания.

В прошедшие выходные на экскурсии посетила Любчанский замок. Получила неописуемое удовольствие от этих мест. Вызывает очень сентиментальные чувства. Возможно,потому,что реставрацию делают не за материальные блага,а на совесть - результат получается впечатляющий. Даже мой ,скептически настроенный к волонтерскому движению,сказал,что таким примером патриотизма стоит гордиться в первую очередь. Спасибо вам !

на выходных наканец вызвалілі вежу ад старых рыштаванняў (засталіся толькі невялічкія новазбудаваныя ў ніжняй частцы) якія прастаялі з 2003 года. так што зараз вежа такая як была гадоў 300 таму. 
а ўнутры на ўзроўні байніц таксама амаль аўтэнтычны выгляд- як толькі скончыцца рэстаўрацыя можна будзе пабачыць інтэрьер 300 гадовай даўніны і таксама атрымаць асалоду ад захапляльнага агляду наваколля з байніц.